Zo wordt de afstand gemeten
Sinds de Apollo-missies liggen kleine reflectoren op de maan. Observatoria sturen laserpulsen erheen en meten hoe lang het licht over de heen- en terugweg doet. Uit die looptijd volgt de afstand aarde–maan tot op enkele centimeters.
Je hebt er zelf geen apparaat voor nodig. Het getal dat je kunt noemen komt uit deze doorlopende meting, niet uit een schatting aan de nachtelijke hemel.
Waarom de maan wegdrijft
De getijden van de oceanen remmen de draaiing van de aarde een beetje af en geven impulsmoment door aan de baan van de maan. Daardoor schuift de maan langzaam naar buiten. NASA JPL noemt een toename van ongeveer 3,8 centimeter per jaar.
Het is geen plotselinge sprong en geen teken dat de maan ons verlaat. Het is een zeer trage uitwisseling tussen de aardrotatie en de maanbaan.
Wat je kunt onthouden
- Ongeveer 3,8 cm per jaar, gemeten met laser naar de reflectoren.
- Oorzaak: getijden, geen meetfout.
- In het dagelijks leven merk je er niets van. Over een mensenleven zijn het maar een paar meter.
Als iemand de maan onveranderlijk noemt, kun je het getal daartegenover zetten: ver weg, maar elk jaar een klein gemeten stukje verder.
Bronnen
Geselecteerde referenties die deze tip controleren of ondersteunen.
- NASA JPL: The Apollo experiment that keeps on giving NASA Jet Propulsion Laboratory · official_docs
- NASA Science: Moon facts NASA Science · official_docs
Gecontroleerd